To stodoła młynarza, wyraźnie skromniejsza od okolicznych stodół gospodarskich, bo młynarz żył z mielenia, a nie z roli. Za przemiał pobierał miarkę, czyli ustaloną część zboża należną mu za pracę. W dawnym wykazie hipotecznym ziemia osady to głównie łąki, pastwiska i ogród; pól uprawnych było zaledwie kilka kawałków.
We wnętrzu jest boisko, czyli miejsce pośrodku stodoły, na którym młócono zboże cepem, znacznie mniejsze niż w dużych stodołach. Większą część budynku zajmowały sąsieki na siano i słomę. W jednej części urządzono niewielką stajnię: mieściła drób i świnie, lecz koń czy krowa nie mieliby gdzie się obrócić.
Obecną stodołę ze stajnią wzniesiono najprawdopodobniej za Ignacego Zielińskiego, podczas wielkiej przebudowy osady około 1939 roku. Wcześniejsza stodoła ze stajnią stała w miejscu, gdzie dziś znajduje się spichlerz.
