W młynie stoi przedwojenny silnik elektryczny austriackiej firmy ELIN o mocy 14 KM, zasilany napięciem 380 V. Należy do wyposażenia młyna, który od połowy XX wieku mełł na prąd.
Jeszcze w 1945 roku osadę oświetlały lampy naftowe, a prąd był dopiero „projektowany”, z siecią od strony Rożnowa. W formularzu ze stycznia 1947 roku napęd daje wyłącznie koło wodne. Na planie młyna i tartaku z 15 lipca 1949 roku w przyziemiu młyna narysowano już „Motor 10 KM”, a w październiku 1949 roku zakład zarejestrowano jako tartak wodno-elektryczny. Prąd przyszedł więc najpewniej w 1948 roku albo w pierwszej połowie 1949 roku.
We wrześniu 1950 roku deklaracja maszyn wymienia silnik elektryczny w użyciu obok koła wodnego. Od początku lat pięćdziesiątych dokumenty coraz częściej nazywają zakład młynem i tartakiem elektrycznym.
